Listenin dışında bırakabileceğimiz şarkısı mı varmış, olamaz.

Her şey olması gerektiği yerde, olması gerektiği zamanda belirir. Bir yol tabelasını, bir -alamadığınız virajı bile olması gerektiği yerde bulursunuz. Tek sorun, bizlerin orada olması gerekip gerekmediğidir.

Şöyle ki:
yanlış su... yanlış sularda oynamak.. / yanlış zamanda oynadık. . yanlış sularda... / suyumuz yok hiçbir şeye.. her iç çekiş susuzluktan.

Ekşisözlükte okuduğum şu sözü tekrar tarayıp çıkarıyorum; üzerine konuşmak yersiz:

"hiçbir zaman tam ve gerçek anlamda mutlu olamayacağını anlamak." * de nada

İşimle alakalı şunları diyeyim: Türk tasarımcı ve yazılımcıları, internete yeteri kadar benzersiz, detaylı ve güncel bilgi asmıyor. Yani örneğin birçok yerde görebileceğiniz photoshop dersleri ve püf noktaları neredeyse aynıdır. Bunca bilgi kopyalama taşınması içerisinde bile yine örneğin yüz değiştirme çalışmasını yapamıyoruz. Çünkü detaylı çeviri ya da özgün anlatım mevcut değil. Açı, renk ve ışık benzerliği %100 olan iki fotoğraftan yüz naklini dedem de yapar. Bu ve bunun gibi detaydan kaçma huyumuz oldukça yüksek... Bu söylemimi her alana yayabilirsin.

Bu yüzden kişisel bloglar gereklidir. İnsanların yeteneklerini özgürce sergileme şansı bulabileceği nadide mecralardır çünkü.

Kişisel blogum var. kaanozer.com adresinde hem eserlerimi hem de yeteneklerimi becerebildiğim kadar sergiliyorum. Özellikle portfolio alanındaki birçok anlatımın aslında internette pek bulunmayan türden olduğunu görebilirsin. Bu da yukarıdaki savımı destekliyor.

Son olarak, çevremde blog kullanımı oldukça yaygın. Birçoğu ücretsiz servisleri kullansa da blog blogtur...

İnsan ne yazık ki inandıklarıyla değil, inandırılmaya çalıştıklarıyla besleniyor. Bu obez dünyanın tek yapabildiği şey bu; ucuz vaatler... Kaldı ki vaatler 12yi gösterdiğinde kavradığımız kabza, kendimizden yola çıkan ve yine kendimize dönen düşüncenin en ölümcül hali. Yoksa neden ölerek buralardan gidebilelim?

Miss Celie's Blues...
The Color Purple ile can bulmuş ama yine de budur.

Beğendiğim ve beğenmesem de kabul ettiğim dersem; e=mc² / kütle-enerji eşitliği...

var. biz bu küçücük parçanın içinde özgür değiliz, olmalı.
mutlaka olacaktır.

sen bu malzemeyi tümüyle değerlendiriyorsun sanırım ki, bu sebepten büyük mü küçük mü tartışmasının içindesin. Halbuki argoda, bu benzetmede, tahliye kanalı esas alınırsa ancak ifade amacına ulaştırılabilir.

yani küçük,
dar,
zorlayıcı
göt kadar...

böyle şeyler bunlar.
ve ben oturup bunun açıklamasını yaptım. yapmalıydım da artık.

risk budur diyesim geliyor ama, soru ve cevap dışında kalan hiçbir koşul buna uygun değil.

senin geçmişte yaşadığını ve bir türlü günümüze dönemediğini düşünüyorum bazen.

gün içinde aramam gereken telefon numaralarını... daha çok telefon defteri gibi kullanıyorum hal böyleyken.

Bunca zahmetle kazanılan yenilgi bir ağaç gibi fışkırsa, bize de, içimize akan sevgiye de büyük gelse, o vakit anlaşılır başka türden yanıldığımız gerçeği...

Kendimden başkasına dağıttığım bile "elimde değil"se, elimde kalan "benim" gerçeği de bencildir...

Sevmek, Dostoyevski...

örneğin bir sehpaya aşık olanları bu cevabımın dışında tutuyorum; sevgili eskimez.

bağımlılık

Ali Kaptan bana çok benziyor; tedaviye ihtiyacı var.

bebeklik fotoğraflarımı kaybetmiş olmam. hayır çok istiyorum benjamin olmayı şu an ama acı veriyor.

Kız arkadaşımdan bir gitar çaldım.