into the wild'dan bi kare.

mutlu olman gerektiğinin farkına varman lazım bi kere. yani bi hedenin (kişiye göre değişir tabi) olması durumunda mutlu olabiliyorsan olcaksın arkadaş. önceden seni mutlu eden bi duruma alışıp sonradan mutlu etmemesi gibi bi durum olmasın mesela. sonra ortada pozitif bi şeyler varken negatif bişeyler arayıp bulma ne uğraşıosun ki.. algıda seçicilik önemli tabi, olumsuz durumları yakalamaya yatkınsan işin zor.. diğer yandan mutsuzsan mutsuzluğunun da farkında olucaksın tabi. mutluluk oyunları falan bunlar fena şeyler aman diyim.. o değil de mutlu olunur yani zor bi şey mi ki. yoo.

kola

jetgiller

sığmaz sanmıştım ama sığdırabilenler varmış diyebilirsin.

20lik dişim benimleyken pek sorun yaşamadık. ben ne zaman ayrılmak istedim işte o an problem başladı. önce bi I şeklinde damağıma giren iğne Z şeklinde çıktı. sonra bi kök beni çok benimsemiş ayrılmak istemedi, yalvar yakar çıkardık. en son ağlamaktan benim rimeller akmış çekim sonunda hekim yüzümü serum fizyolojikle siliyordu onu hatırlıyorum. ha bir de açlıktan ölmek üzereyken (çekimden 3 saat sonra falan) içeyim dediğim çorbayı çenemi kontrol edemeyip hep döktüm. sonra benim rimeller yine aktı ama silecek kimsem yoktu ya ya.. :(

bildiğin önemlidir ya böyle somut hale bile gelebilcek kadar etkilidir.. hani bakarsın almış başını gitmiş etki, ayaklanmış yürüyo falan..

o kadar da değildir bence. bakarsın günün birinde önemli işler yaparız, büyük bi kitle bizi tanır falan yani 'sanal' da değil de 'real life' da bunlar olursa nasıl hissederiz sonra.. ı ıh olmaz elimizi kolumuzu nereye koycağımızı bilemeyiz o zaman. öyle abartmamak lazım her şeyi.

zaman zaman..

nefes almak suretiyle -hava-

ı ıh paylaşmam.

uyumak. biz bilim insanları olarak uykunun dinlendrici etkisine eş değer bir şeyler bulsak da şu zaman kaybı eyleme bi son versek mesela:)

başaramıycağına inandığın o son denemeden belki 1-2 deneme sonra pes etmek gerekebilir artık.

gülerim. ciddiyim :)

ya ya aynen. havasından mıdır suyundan mı bilinmez sıkıntısı bile pür, munis şerefsizin.

öncelikle sorunun doğruluğu takdire şayan. bu topraklarda sıkıntıyı yok etmek diye bir şey yok anca minimuma indirgeyebiliyoruz. insanlar napıyor bilmem ama valla ben evde oturup paso yemek yiyorum hatta yemek yiyerek kendimi öldürmeye kalkışıyorum o derece. zaten ondan ölmezsem şimdilik 14saate ulaşan günlük toplam uyku süremi 23e falan çıkarıcam ve asosyallikten ölücem. adam gibi oturcak biyer olmaz mı arkadaş! bi aşaa park eğlencemiz vardı ama şimdi üşüyoruz reis yapcak bişi yok tv karşısında portakal soymacaya devam:/

rezinede içtikten sonra disarida bidaha yesil çay denemeye cesaret edemedim:/ o yuzden biyer öneremiyciim

bazen herkesden her seyden biraz uzaklasmak iyidir diye düsünsemde bu seferki yok olusum istanbulda olusumdan kaynakliydi. ama cidden bazen icinde bulundugum her durumu her seyi unutmak icin uzak duruyorum bazi seylerden ve (hatta abartip) bazi kimselerden..

V for Vendetta ve Life is Beautiful geldi aklima simdilik

bana böyle bi teklifle gelenarkadasim yeterince yakındır heralde öyleyse madem bana bi güzellik yapmak istiyosun gel beraber bi yurtdısına cıkalım derim böle hiç bilmedigimiz yerlere gidip istedigimiz kadar kalıp canımızın istedigini yapalım derim ne de olsa maddi sorun yok=)