http://ask.fm/awakencordy

onda hala 5 artımı alamadım, hp'ye baskı yapın! ama yes, trek'te 30'u bulunca detox için 30 orj'a girme planındayım..

hayır kesin bir cevap veremem maalesef.. bu iş değil sonuçta, zevke yaptığım bir şey ve ben kendi en ilgilendiğim projede bile kesin zaman veremiyorum, keşke verebilsem.. :D

bunu sıklıkla duyuyorum ama herhalde okuyucuya öyle yansıdığını düşünüyorum.. zira karakterler benim kafamda güçsüzlükleriyle varlar.. hepsinin zayıflıkları, kırılganlıkları, vsvs.. güç herhalde devam edebilmek oluyor, o halde evet, güçlüler.. pes etmelerini istemiyorum çünkü.. :D

aslında işin köküne inerseniz yazdığım "arkadaşlıklar"da arkadaşlar birbirlerine yardım etmezler bende.. karakter yapar yine ne yapacaksa.. arkadaşların sadece orada olduklarını bilir ve güç almak isterse oradan alır.. o "bilme" duygusu var, evet.. ama arkadaşlarına dayanan karakterler yaratmamaya çalışıyorum..

çevremde böyle insanlar yok, yoktur doğrudur, ama çevremizde o insanların varolmasını bekleyerek de olmuyor o arkadaşlıklar.. yazdığım tüm arkadaşlıkların kökeninde her zaman, HER ZAMAN minicik ve basit bir an var. en son yazdığım arkadaşlık jim ve bones mesela, başlangıcı bones'un onun üzerine kusması gibi bir durum.. bu normal hayatta olsa o kişiden en yakın arkadaşınızın çıkabileceğini düşünür müydünüz, dürüstçe? jim düşündüğü ve potansiyele açık olduğu için bunu başardı..

bir dersse, ders bu.

trek'ten çıktığım/ara verdiğim zaman avengers!ppye geçeceğim, o hala aklımda.. sanıyorum 4-5 sayfa da yazdım ama durdu kaldı tekrar treke döndüğümde.. açıkçası şu anda "diğer projeler" sayfam oldukça geri planda duruyor, dikkatimi en fazla 1 gün falan başka bir fandoma verebiliyorum, sonra yine kafam treki düşünmeye başlıyor.. bu ara tüm "yazar" kimliğim onun üzerinde, olabilecek en iyi şeyi çıkartmaya çalıştığım için diğer parçalara bölünmek aklıma bile gelmiyor..

masterpiece yazarken de böyleydim ben, bitene kadar başka hiçbir şeyle ilgilenmedim, bittiğinde de kapattım kapağı bir süre.. o hesap..

Adonis şu anki yazım takvimimde inanın yok.. O seride de sıkıştırma yapmak istemem, o yüzden geldiği zaman göreceğiz.. Şu anda kaldığı yerde mideye oturan bir sona sahip, farkındayım fakat hak ettiği vakti vermek isterim..

Şu anda önceliğim Trek'te 30. bölüme gelmek, ondan sonra ajandamı tekrar gözden geçireceğim..

Ficden bahsediyoruz herhalde ama cevap benim için ikisinde de aynı olacak: ben aslında yüzleri net olarak görmüyorum. Karakterin gözlerinden etrafa bakıyorum ama karşımdaki karakteri de tam olarak göremiyorum, kafamda bir enerji gibiler, bazen bazı uzuvları (gözleri mesela) öne çıkıyor ama onda dahi hissi görüyorum, bizzat piksel piksel görmüyorum..

çok da ilginç bir soru bu aslında, öyle görenler var mı acaba, yoksa benimki mi standartı.

Adamina ve benim o anki olgunluguma bagli. 12 yasinda kocaman gown isterken 16da sahil kenari istiyordum, degisiyor gayet.

Change itself.

Güzel gidiyor çok şükür.. İkisi de zaten sıklıkla beraber kaldığım insanlardı (bu taraftaki adliyede işim olduğu zaman önceki gece bu evde kalıyordum) o yüzden zaten S'yi biliyordum, tanışıyorduk..

keidis ayrı, onunla zaten 6 aydan fazla beraber yaşamıştım birkaç sene önce, o yüzden yapabileceğimizi biliyorduk, buraya geldiğimde de ilk günden oturup her şeyi konuştuk, iş bölümünü yaptık, hepimiz de aklı başında insanlarız, o yüzden uyumlu gidiyor şu anda.. ben gıcık olduğumda diğer ikisi anlıyor haldeler, onlar gıcık olunca ben dokunmuyorum, vs vs.. ikisi de zaten yazar kimliğimi biliyorlar, "yazacağım" dediğimde bir şey olmuyor ya da tam aksine "YAZAR MISIN ARTIK" falan baskısı alıyorum, güzel oldu..

ayrı eve çıkmak zor evet, ama karar almak o kadar da zor olmadı aslında.. ben 15-16 yaşından beri annemlere 30'umda kendi evimde olacağımı söylüyordum, 30'umda hala annemlerle yaşamayı daha o zamandan reddetmeye başlamıştım çünkü bir ayaklarım üzerinde durmam gerektiğini düşünüyordum.. bunu kazanacak param, duracak deneyimim de en ideal 25-30 arası olur gibi geliyordu, gerçekten de öyle oluyormuş..

bir yerden sonra hala anne babayla yaşamak da sizi yıpratıyor, o da var.. araya mesafe girmesi gerekiyor bazen ki ilişki sağlam yürüsün, bunun da farkındaydım ben.. ki giderken de, evi ziyaret ettiğimde de hüngür hüngür ağladım, gittiğime üzülüyorum, o derece! ama yapmam gerektiğini de biliyorum..

zira benim düşünce yapımın temelinde kendi kendime bakabilmeyi annemler hala hayattayken, arkamda bir destek mekanizması varken yapmam gerektiği yatıyor.. şu anda "istemiyorum" dediğim an eve dönebileceğimi bilmek büyük bir şey.. onların da benim ayakta durabildiğimi görmeleri ayrı bir iç rahatlığı olacaktır, iki partinin de bunu yaşaması gerekiyor.. ki ikisini de son 5 yıl içinde kaybedebilirdim, bu oldukça gerçek bir ihtimal, yine olabilir, o yüzden onlar hala varken bunu yapmak istiyorum..

öyle yani.. kalben aslında hiç istemesem de, mantıken yapmam gerektiğini bildiğim için yaptım.. ve doğru yaptığımı da biliyorum, o yüzden mutluyum.. umarım bir problem çıkmaz, tahtalara vuralım :D

tabii ki etkiler ve ben şahsen karşıyım.. ama sırf iki franchiseın farklı renkleri olması gerektiğini düşündüğüm için karşıyım, yoksa JJ'ye kişisel bir kinim falan yok, wars'ı da gayet güzel bir hale getireceğinden eminim.. ama bütün ürünleri aynı rengi taşıyor (karşı değilim) fakat o rengi treke soktu, şimdi wars'a sokması beni üzecek, birbirlerinden farklı olmaları gerektiğini düşünüyorum..

jj kişisel olarak bir wars fanı, damon ise trek fanı, eğer treki damon bu hale getirdiyse ve warsta jj kendi rengini çizecekse o zaman ben memnun olurum gayet.

-- endimi hiçbir zaman *yazar* olarak görmedim, çünkü o niteliğe sahip olmadığımı biliyorum, ama bu sorunun cevabına ihtiyacım var. gerçekten. --

Yayınlama konusunda bana cesaret veren bir şey yoktu çünkü o kadar da büyük bir şey olarak görmüyordum, hala da görmüyorum.. Siz kendiniz ne kadar yük bindirirseniz o kadar korkutucu ve önemli oluyor.. Tabii etrafta gezen "bu insana laf sokmalı canını acıtmalıyım" manyakları var, o da doğru ama onların canınızı yakmasına bir yere kadar izin vermeniz lazım..

Bilmiyorum ben o kadar da umursamamıştım, zaten giriş günüm "ben bundan daha iyisini yazarım" diyerek olmuştu, daha ilk günümde bir snobluğum vardı :D hala da var gerçi, hala bir fandoma girerken "bunu ben de yazmalıyım" diyerek giriyorum, kendime bir şey ispatlamam lazım önce, temelim bu..

pişman olmadım, neden pişman olayım, o sırada en iyisi oymuş kafamda, kafam için özür dilyecek değilim.. kötü yazmışım dediğim de hiç olmadı, çünkü ben her zaman kendime göre en iyi gelen seçeneği yazıyorum, aynı hikayeyi bugün tekrar ilk defa düşünsem hepsinde yine aynı şeyi yazardım.. öyle hissetmiyorsanız yazmayın zaten.. çünkü sanat sizin zaten olduğunuz şey olmalı..

ama çok acemi yazmışım ya da çok dengesiz olmuş veya hata var burada dediğim oluyor, her gün oluyor, insanlar bana ilk yazdığım şeyleri getiriyorlar coşkuyla, bense sadece hataları görüyorum bazen ama onun altındaki duyguyu hatırladığım zaman hiç de umrumda olmamaya başlıyor.. çünkü ben hissettiğim duyguyu o abudik gubudik cümlelerle bu kadar insana hissettirdiysem, yine hissettirmeye devam edeceklerdir, korkum yok.. ha ben daha başarılı yazarsam daha damardan hissettiririm, o da benim mutluluğum olur.

ben genelde diğer yazarlardan farklı düşündüğümü kabul etmiş bir insanım, o yüzden bu cevaplarım bazen mantıksız duruyor.

Şöyle bir şey var ki Alias fandomu son bölümün varlığını kabul etmiyor, o derece sevmiyoruz. JJ'in ilgisi dağılınca böyle oluyor bildiğin. Son bölüm o kadar bütün karakterlere tersti ki (IRINAA) ı ıh. hatırlamak istemiyom.

BANA SON BÖLÜM DEMEEE DEMEEEE.

Acikladim, aksam da sildim :)) GIZEM GIZEMMM :)) ama bir sonraki soru onunla alakali ;)

Soyledim bugun :)

Tabii ki :)

ikisi yüzünden de.. hem senaryo çok basitti, hem de oyuncular arasında hiç çekim almadım ben.. ses getirsin diye yapılan bir film olarak görüyorum, güzeldi tabii ses getirmesi açısından ama film içeriği açısından beğendiğimi söyleyemem.. oynamak için oynamışlardı sanki.

stark tower.