
moralin bozuk olduğunda, ailevi/özel sorunlar yaşadığında, biri öldüğünde, sevgilinden ayrıldığında vb. işe kafanı verebiliyor musun? beden gücüyle değil de kafayla yapılan işlerde kafayı nasıl toparlayabiliyorsunuz? bunu merak ediyorum.
hayati parcalara ayirarak.
herhangi bir parcada sorun oldugunda eger yuzleserek cozecek vaktim yoksa digerlerini yogunlastiriyorum, sonrasinda ortalik sakinlestiginde oturup dusunuyor ve yuzlesiyorum. her zaman yazdigim kadar kontrollu olmuyor tabii. yogunluk uzun sure gecmediginde mutlaka bir yerlerden patlak veriyor yuzlesmekten kacilan veya ertelenen konu. o yuzden fazla uzatmadan halletmek gerek.
okuyunca sacma ve abarti gozukuyor gel gor ki duygusal degil mantik odakli yaklastiginda bu tarz seyleri cozume ulastirmak veya hayat akisi icerisine yedirmek cok daha kolay oluyor.

